65. "The on­ly way to get rid of a tem­pta­tion is to yield to it."

Boże, Boże, udało mi się wreszcie wejść w panel bloga, myślałam, że już nigdy się tutaj nie dostanę. Jednak Internet Explorer to przeglądarka, której używa się tylko raz, do pobrania innej przeglądarki. Ale - od początku.

 

Komputer padł na amen, czyli moja diagnoza nie była trafna, bo nie było to gniazdo sieciowe, a płyta główna, którą brałam pod uwagę, ale z nadzieją, że to jednak nie będzie to. W czwartek, kiedy poszłam z mamą odebrać laptopa przez przypadek dowiedziałam się, że tamten miał być zrobiony, a ja jako prezent niespodziankę nowego laptopa miałam dostać w poniedziałek. Jako iż się dowiedziałam i domyślałam mogłam wybrać sobie kolor, bo model jak najbardziej mi pasował, wspaniały prezent. Aż Wam go nawet pokażę, nie wytrzymam. I ta jego przenikliwa czerń!

 

 

Windows 8 jest trochę... inny, żeby nie powiedzieć dziwny. Wczoraj jak go włączyłam w ogóle nie mogłam się odnaleźć. Kafelki, niestały pulpit, na początku wydawało mi się to okropne. I śmieszy mnie fakt, że MS wrócił do kanciastych okien, biblioteki są bardzo fajne, strasznie podoba mi się biblioteka zdjęć, muzyczna też jest fajna. A laptop - wizualnie jest dla mnie prawdziwym cackiem. Jako, że lubię firmę sony, to mój drugi laptop tej firmy, telefon i wieżę też mam sony. Cóż mogę powiedzieć, można kombinować z wyglądem systemu i to mi się podoba.

 

Miała być to zajebista niespodzianka, dowiedziałam się, nie wyszło. Stwierdziłyśmy z mamą, że mi nie dane jest mieć jakąkolwiek, kiedykolwiek niespodziankę. Zawsze się wszystko wyda, albo się domyślę.

 

W czwartek, kiedy wróciłam do domu od razu wzięłam się za sprzątanie, niedługo później słyszę pukanie do drzwi, mama otwiera, listonosz, jej kuzyn, daje jej paczkę, mam otwiera, słyszę: "O kurde, to nie do mnie." Przekazuje mi paczkę, ja otwieram "Ale ja nic nie zamawiałam!" a listonosz: "To może ja pomyliłem adresy!" Patrzę na adres, zgadza się, przyglądam się napisowi - bingo, poznałam po charakterze pisma. I to też Wam pokażę, ponieważ... to prezent od wspaniałej osoby, która zawsze o mnie pamięta. I z tego miejsca dziękuję mojej Sylwii, bo to ktoś, kto umie słychać mojego marudzenia. No i Sylwii udało się zrobić mi niespodziankę, bo kompletnie się nie spodziewałam. :)

 

 

Książkę przeczytam pewnie dopiero po maturze, bo trochę pouczyć się by jeszcze wypadało. Oceny wystawione, koniec roku na ósmą piętnaście w piątek, tydzień wolnego i trzy tygodnie matur. Za miesiąc, dwudziestego pierwszego będę już po maturach. A dwudziestego czwartego jedziemy klasowo do Kątów Rybackich, mam nadzieję, że nie wszyscy będą chlać na umór, bo mi zostanie gapić się w niebo.

 

Byłam wczoraj w barze z okazji urodzin, które mam w poniedziałek, moja przyjaciółka stwierdziła, że dziewiętnaście lat to jednak "jesień życia". Ale ja tam się z tym nie zgadzam, było miło, wreszcie się nagadałyśmy, bo rzadko się widujemy, ciągle coś.

 

Widziałam mam dużo blogów do nadrobienia, także zamierzam zrobić to dzisiaj, jutro będę się lenić, a w poniedziałek muszę jechać i kupić białe koszule, trzeba też zanieść przyrządy na maturę, jak to zleciało. Aaaa muszę się pochwalić, próbna ustna z niemieckiego na 90%, oby w maju tak, albo nawet lepiej wyszło. No i w końcu za oknem słońce!

 

Dopiero teraz, kiedy trochę sobie popisałam i pogadałam z ludźmi, czuję się wolna, brak sieci blokuje. Miałam posprzątać dokładnie dom, ale nowy laptop jest ważniejszy, dlatego jest posprzątane normalnie, pokusa była zbyt wielka. Uwierzcie, po dwóch tygodniach bez sieci jest wiele do nadrobienia.