79. Home, sweet home.

Jak dobrze jest być w domu. Jak dobrze usiąść w wygodnym fotelu, przykryć się ciepłym kocem i pisać. Prawda jest taka, że wszędzie dobrze, ale jednak w domu najlepiej. Wszytko takie moje, mimo, że tam czułam się dobrze. 

Spędziłam trzy miłe dni nad morzem, z tarasu widziałam zalew, co prawda pomiędzy drzewami, ale było coś widać, do morza jednak kawałek był, przez las, ale plaża czyściutka, woda o dziwo też brudna nie była. Byli  odważni, którzy się kąpali, ja jednak wolalam patrzeć na to jak im jest zimno. Wiem, wredne, ale ja ich do tej zimnej wody nie wsadzałam. 

Wieczory i noce miały jeden konretny schemat dla większości. Kieliszek. Kieliszek. Kieliszek. Papieros. Kieliszek. Kieliszek. Papieros. I tak do rana, kilka godzin snu, spacer i od nowa. Nie wiem, jak tak można, ale cóż, ich problem.

Nie opaliłam się, bo nie było słońca praktycznie wcale. Nadal jestem biała jak ściana. Ale przeżyję, niektórzy mają tak całe życie. Wiało, padało, na szczęście burzy nie było, bo nie wiem jak by się to dla nas skończyło. Ale były pozytywy - moskitiery w oknach, radość ogromna, telewizor i lodówka, w której znaleźliśmy 0,5 litra czystej też dało uśmiech. A, że była z akcyzą i w ogóle, to poszła na pierwszy ogień. 

Dało się odczuć zmianę klimatu, było chłodniej, ale powietrze było dużo milsze dla organizmu niżeli u mnie. Odwiedziliśmy Krynicę Morską, świetną knajpkę w Kątach Rybackich, gdzie jadłam nieziemskiego placka rybackiego z wędzonym łososiem, muszę zrobić go w domu, tata będzie miał radochę, jakiej mało. 

Droga w jedną i drugą stronę była naprawdę spoko, kierowca, z którym jechałam jeździ całkiem dobrze, bezpiecznie, nie czułam się źle, jeździliśmy w kółko po rondach, slalomem po ekspresówce, wkurwialiśmy innych kierowców wydłużając trasę, ale powiem Wam, że fajnie jest tak jechać jeden za drugim, każdy z napisem Maturzyści, balonikami i wstążeczkami. Co prawda na trasie zgubiliśmy balony, ale mniejsza o to, miałam wrażenie, że inni kierowcy wypadną z samochodów tak wyglądali, by zobaczyć te napisy. 

To był naprawdę udany weekend, nie żałuję, że pojechałam. Nawet mi się żal zrobiło, że to już koniec, koniec tych dni w szkole, siedzenia na parapecie, gadania o pierdołach. W takim składzie już się pewnie nie spotkamy, może w podobnym, ale nie ma takiej pewności, może jak będą wyniki z matury to gdzieś w klubie. 

Były wywiady, reklamy, wygłupy, narzekanie, dużo, bardzo dużo śmiechu, mało snu, dużo zabawy, nie koniecznie pijąc. No, a w sobotę były zakłady, kto wygra. Borussia czy Bayern? Postawiłam aż pięć złotych i przegrałam. Ale oni przegrali, bo ja na nich postawiłam. Ja to wiem.

No i mój pies - tak radosnego jak wczoraj gdy mnie zobaczył dawno nie widziałam. To takie miłe. 

No i jako, że ja jestem miła chcę zaprosić Was TUTAJ -wywiad z człowiekiem, który robi to, co kocha, a mianowicie świetnie pisze :)

Morskie. Nie jest profesjonalne, bo z telefonu, robione na oślep. Mam mało zdjęć, ale to mi się strasznie podoba.