41. Marzenie ściętej głowy.

Skończę psychologię, dziennikarstwo albo edukację wczesnoszkolną, marzę o tym pierwszym od czterech lat, drzemie to we mnie od dawna i bardzo chciałabym owe marzenie ziścić. Uda się. Chciałabym do kompletu wspaniałego faceta, pracującego od ósmej do szesnastej, ja miałabym własny gabinet, stać by nas było na kupno uroczego i przytulnego domku na przedmieściach, tak aby mieć ciszę i spokój, a jednak być na tyle blisko miasta, na ile się da. 

Dom otaczałby ogromny ogród zasiany zieloną trawą, kilka skalniaków, w których rosłoby wiele kwiatów, róż, najlepiej czarnych i mocno bordowych. 

Dom miałby parter i pięto, na parterze znajdowałby się duży salon, z telewizorem i xboxem, alei  z pięknym kominkiem obudowanym kamieniami, w którym paliłoby się najprawdziwsze drewno, z drewnianą podłogą, skórzanymi, beżowymi kanapami i szklanym stolikiem do kawy, na podłodze leżałby puchaty brązowy dywan, na którym wylegiwałabym się czytając książki. Ściana skierowana na ogród byłaby cała przeszklona, abym mogła co wieczór oglądać zachód słońca nad moim ogrodem, za szklanymi drzwiami byłby drewniany, duży taras na którym zmieściłby się stół, krzesła, szerokie schody prowadziłyby prosto na łono natury. 

Kuchnia... z meblami koloru kalwados, piaskowe płytki na ścianach, ułożony kosz z owocami z płytek dekoracyjnych, wyspa z kilkoma barowymi stołkami, akcesoria ze stali nierdzewnej i duże okno wychodzące na podjazd zbudowany z ozdobnej kostki brukowej, widać by było schody zbudowane z tego samego materiału co podjazd. Kuchnia byłaby duża i słoneczna, w niej mogłabym popisywać się swoimi daniami i wypiekami. 

Drzwi na przeciwko kuchni prowadziłyby do wspaniałej krainy jaką byłaby domowa biblioteczka, której ściany stanowiłyby piękne, drewniane regały zastawione książkami wszelkiego rodzaju, moimi książkami, na które miałabym wystarczającą ilość czasu. Na środku stanęłoby biurko z takiego samego drewna jak regały,  a na nim komputer, koniecznie Sony. 

Schody prowadzące na piętro byłyby normalnymi schodami, bez prześwitów, bo widzę jak spadam. Na górze znajdowałaby się sypialnia moja i mojego męża, urządzona skromnie w kolorach brązu, beżu i pomarańczu, koniecznie połączona z łazienką, która cała byłaby wyłożona błyszczącymi płytami, biało zielona, dla odmiany, dla innych kolorów w domu. Po przeciwnej stronie znajdowałyby się dwa pokoje - dzieci. Połączone wspólnym balkonem, z drewna. Jeden urządzony dla chłopca, drugi dla dziewczynki. Przed domem stałby wymarzony samochód, a w garażu motocykl. Moje dwa psy i dwa koty wylegiwałyby się na tarasie, a w nocy albo w domu, albo w swoich budach, budy moich dwóch owczarków niemieckich byłyby zrobione na wzór górskiego domku, dwoje dzieci bawiłoby się w salonie, ja mogłabym piec dla nich babeczki, a mąż około siedemnastej wracałby do domu z uśmiechem na twarzy. 

Chciałabym by moje życie kiedyś wyglądało chociaż w połowie tak kolorowo jak opisałam to powyżej. Takie tam... marzycielskie wizje przyszłości.