58. "Błagam, napraw... mnie."

Święta za pasem – stwierdzam to nie dlatego, że czuć w powietrzu święta, czy wiosnę, po prostu w domu zapierdol. Wczoraj wieczorem stworzyłam plan pracy dla siebie i mamy na najbliższe cztery dni, niestety dla mnie znowu wyszło więcej no ale… czego się nie robi dla spokoju w domu. 

Rzekłabym, że pracowałam od rana, ale skłamałabym, bo jak tylko otworzyłam oczy to wzięłam się za czytanie książki, musiałam po prostu skończyć. Nie lubię mieć niedokończonych spraw. Takie trochę zboczenie można powiedzieć. No ale muszę jakoś to wytrzymać, bo pokój sprzątnęłam tylko do połowy, nie mam już dziś siły, ani głowy do tego. I nadgarstek znowu mnie boli, ja kiedyś cholery dostanę. 

Tak sobie wczoraj obejrzałam mecz, nie oszukujmy się, z San Marino ciężko jest przegrać, no ale jakby się chłopcy postarali, to pewnie by im się udało. No ale tylko pięć do zera, no cholera jasna, przecież nasi powinni "zagolić" z piętnaście razy. Ciężko jest patrzeć na ten cyrk, a ja głupia i naiwna wierzę w reprezentację. Boruc przez dziewięćdziesiąt minut stał jak ciołek między słupkami, moim zdaniem zdążyłby się tam nawet przekimać, a nasi jak nie pokazywali umiejętności, tak nie pokazują. A szkoda, bo w zagranicznych klubach jakoś sobie dają radę. Moim zdaniem oni się po prostu ze sobą nie znają, grają wszyscy za granicą, ze sobą trening przed meczem i mecz. No trochę coś tu jest nie tak. Oni powinni się częściej spotykać i ze sobą współpracować. 

Od szkoły już wolne, chwała Bogu, myślałam, że sobie odpocznę, ale nie da rady. Dom posprzątać dokładnie trzeba, odrobić czas stracony z psem, spędzić trochę czasu z rodziną i z książkami. Powinnam się też wybrać do szpitala, bo dziadek będzie miał kardiografię. Trzeba też te święta spędzić jakoś przyzwoicie, a nie przed telewizorem, czy komputerem. Matura za pasem, Boże.

Miesiąc szkoły mi pozostał, cieszę się, za paroma osobami będę nawet tęsknić. Z matematyki matura próbna poszła na tyle dobrze, że wiem, że ją zdałam, za to polski zawaliłam po mistrzowsku. Wiecie, klucz zakładał inaczej. Dupa! 

Dzisiaj było ciepło, na tyle ciepło, że do psa poszłam w samej koszuli, w sensie, że bez kurtki, słońce świeciło prawie cały dzień, ptaki ćwierkały, koty darły mordki, idzie wiosna, mam nadzieję. Mama wierzbę ubrała w kolorowe jajka, jakoś tak kolorowo w domu się zrobiło. A, że kuchnia lśni to można zaryzykuję stwierdzenie, że robi się świątecznie. Chociaż ja nie przepadam za Wielkanocą, wolę Boże Narodzenie, ale cóż poradzić. I to święta i to święta. 

I udało mi się mamę przekonać do House'a, sprzątałam u siebie w pokoju, koło dziewiętnastej, wchodzę do mamy, a ona siedzi wpatrzona w kolejny odcinek House'a jak w obrazek, aż się zaśmiałam. Ostatnio nie mam czasu wieczorami, więc oglądam w ciągu dnia, chyba o piętnastej. 

Chodzi za mną taka wspaniała piosenka, link poniżej, kliknijcie, warto, naprawdę. Wkręciło mi się, że aż sama śpiewam :) 

A teraz, również kulturowo i tak dalej chciałabym zrobić tu kolejną perfidną reklamę, tym razem nie auto, a dla kogoś, a raczej czyjegoś tworu. *

Prawdę powiedziawszy w pierwszym momencie chciałam kupić tą książkę dla samej okładki, która jest po prostu mistrzowska. Ciemność, czerń, głębia. Cudo, kocham takie okładki. A w tym wszystkim siwobiałe pióro. Pogratulować osobie, która ów okładkę zaprojektowała. 

Michael Knight to książka wydana przez młodego i sympatycznego człowieka - Darthmagika, który stworzył niebanalną postać Michaela. 

Przedstawiona historia wciąga, zaskakuje, a sam bohater szybko wzbudził we mnie sympatię. Książka nasycona akcją, która trwa przez całe sto siedemdziesiąt kilka stron, a nie przez ostatnie dwadzieścia. Do tego ciągle pojawiające się nowe fakty, szczegóły, zwroty akcji. 

Książka czyta się bardzo dobrze, lekkie pióro autora, zniewalające teksty. Książka ciekawi, momentami bawi. "Jak ktoś kiedyś powiedział: na początku był chaos, by potem powstał jeszcze większy burdel." W książce jest też kilka prawd życiowych, ale to pozostawię Wam do zgłębienia. Szczerze polecam Michaela Knighta. [Klik]**

* Reklama/polecenie umieszczam tu z dobrego serca, autor mi za to nie zapłacił. Żeby nie było. 

** Mam nadzieję, że autor reklamy nie ma mi za złe.