3. "Jutro będę duży, a dzisiaj jestem mały."

Czas przekroczyć tą granicę dzieciństwa z dorosłością. Nie czuję jakoby coś miało zmienić się w moim życiu. Nie wyobrażam sobie, by miało być ono inne, nagle poukładane, szczęśliwe i beztroskie. Nie ma czegoś takiego. Tak samo jak nie da się z dnia na dzień wydorośleć. Osiemnaście lat to tylko pełnoletniość. Nic poza tym, dostajesz dowodzik, stajesz się w pełni prawnym obywatelem państwa, w którym się urodziłeś i mieszkasz, masz prawo iść i wyrobić sobie prawo jazdy lub jakiś inny świstek wymagający skończenia osiemnastu lat. 

Prawdę mówiąc w ogóle nie czuję się tak, jakbym miała cokolwiek w sobie zmienić. Człowiek dorosły jest w momencie, kiedy psychicznie w pełni dojrzewa, a nie wtedy, gdy kończy osiemnaście lat. Niektórzy za pewne mogę mi zarzucić, że ja dojrzała nie jestem, ale to może być tylko ich opinia.

Jakże śmieszą mnie osoby, które mają osiemnaście lat i jeden dzień, czy nawet już dziewiętnaście lat i robią sobie co chcą, rodzice zwracają im uwagę, a oni "Mogę robić co chcę, jestem dorosła/y". No i co z tego? Dopóki mieszka się z rodzicami i siedzi się w ich kieszeni, fakt - można być dorosłym, ale rodzice wówczas też mają coś do powiedzenia w naszym życiu, mają prawo zwrócić nam uwagę, nawrzeszczeć i kazać coś zrobić. Nieważne, czy ma się osiemnaście, czy dwadzieścia sześć lat - dopóki nie zarabiamy na siebie, nie odłączymy się całkowicie od rodziców - oni mają do tego prawo. Tłumaczenie się słowami "Ale ja jestem dorosły" jest niemalże dowodem na brak tej dojrzałości, bo wiele rzeczy można uargumentować inaczej.

Cóż, każdy ma swoje zdanie na ten temat. Każdy może mnie poprzeć bądź też obalić mój pogląd.

Pamiętam jak ponad dwa lata temu chciałam dorosłości, ale zrozumiałam, że dorosłość to nie jest dowód. Lecz on jest mi potrzebny, wiele mi ułatwi. Bardzo chcę oddawać krew, a aby to zrobić muszę przedstawić dowód osobisty, osoby niepełnoletnie nie mogą tego robić. Chcę również podpisać oświadczenie woli, ale również wolę z tym poczekać do uzyskania dowodu, będzie to lepiej wyglądało, respektowane i uważane przez służby ratownicze w razie czego. Mam jeszcze w planach wyrobienie prawa jazdy, a bez pełnoletności egzaminu zdać nie mogą, choć mogę ukończyć kurs i wyjeździć swoje godziny. Nie mogę się już tego doczekać. 

Wczoraj świętowałam swoje osiemnaście z moimi znajomymi i przyjaciółmi. Zabawa dobra, kulturalna tylko męcząca. Jako, że bawiliśmy się u mnie w domu miałam wszystko na swojej głowie, ale podołałam. Mam nadzieję, że wszystkim się podobało, a jeśli nie - drugiej osiemnastki już nie zrobię, bo nie czuję się na siłach. Tort był, toasty były, pasowanie było, mogę jutro na spokojnie przyjmować życzenia. :)

"Jutro będę duży, a dzisiaj jestem mały."